Buurten bij de baas - Eugenie Nunes

door Frank
Nobiles (juni 2007)


Frank & Freek gaan op zoek naar de mens achter de manager en drinken er een kopje koffie bij. Deze keer: Eugenie Nunes (43), advocaat arbeidsrecht bij Boekel De Nerée.


U houdt zich bezig met weblogs, lazen we in de krant.
Ha! Het onderwerp is wel een hit geworden. Ik schreef in het Financieele Dagblad dat bedrijven nodig duidelijke richtlijnen moeten gaan opstellen over de weblogs van hun werknemers, omdat er gevoelige informatie op kan staan die het bedrijf kan schaden. Mijn stuk verscheen vervolgens op diverse sites. Hebben jullie een weblog?

Jazeker: frankenfreek.nl. U niet?
Nee, maar het is geen gek idee. Ook al zou ik niet zomaar over mijn zaken kunnen schrijven, er is natuurlijk veel te vertellen over het werk van een advocaat.

Of over persoonlijke onderwerpen. Over eten. Wat is bijvoorbeeld uw favoriete soep?
Ik eet überhaupt geen soep. Ik vind het eerlijk gezegd heel merkwaardig om iets vloeibaars te eten met een lepel.

Waar zou u het dan mee willen eten?
Haha, nergens mee. Ik houd heel erg van lekker eten, je kunt me er 's nachts voor wakker maken, maar soep, groente in water... dat is eigenlijk non-food.

U bent gespecialiseerd in arbeidsrecht. Wat doet u dan?
Ik adviseer voornamelijk bedrijven over arbeidsrechtelijke zaken. Niet alleen bij individuele ontslagzaken, maar ook bijvoorbeeld als men wil reorganiseren zonder al te veel schade op te lopen. Ook stakingen komen nog wel eens voor. Daarnaast houd ik me graag bezig met internationale arbeidsverhoudingen, waarbij ik het bedrijfsleven of individuele werknemers adviseer over internationale detachering. Vooral jongere werknemers willen steeds meer internationaal werken en ik creëer daarvoor het juridische kader.

Kunt u een topzaak noemen?
Ik heb bijvoorbeeld een Nederlandse manager geadviseerd die voor vijf jaar gedetacheerd was in Zuid-Afrika. Hij moest eerder weg vanwege zijn functioneren, maar mogen ze hem zomaar terugsturen? Met zijn gezin? En beroepen we ons dan op het Zuid-Afrikaanse of het Nederlandse recht? Ik moest op zoek naar de optimale mix om de wederpartij zo veel mogelijk last te bezorgen. Uiteindelijk won ik in een kort geding, zodat hij niet teruggestuurd mocht worden. Maar het is natuurlijk lastig kersen eten met onwillige werkgevers, dus hij is alsnog vertrokken. Maar met meer geld.

U geniet er nog van.
Het is een heerlijk beroep. Ik word betaald om strategisch lawaai te maken én mijn mond te houden als dat beter is voor de zaak.

Gaat het om de waarheid of om het belang van de cliënt?
Het belang van de cliënt gaat altijd voor. Maar wat is waarheid? Aan wie spiegel je dat, aan wat de wederpartij vindt? Hun belangen vind ik niet relevant, sterker nog: hoe meer last ik ze kan bezorgen, hoe beter dat is voor mijn onderhandelingspositie.

Een echte meisjesdroom, arbeidsrechtadvocaat.
Ha! Nee, ik wilde dierenarts worden, of groots modeontwerpster. Maar voor het eerste moest je snijden in dieren en het tweede is ook niet gelukt. Ik ben toevallig de advocatuur in gerold.

Was lastig zijn altijd al uw ultieme talent?
Ik vind zelf van niet, maar sommige mensen zullen wel iets anders zeggen. Ik kan onafhankelijk denken. Sommige mensen noemen dat lastig.

Wat wilt u later worden?
Wie zal het zeggen? Misschien ga ik wel een restaurant runnen op de Fiji-eilanden. Rechter worden? Ik ben rechter-plaatsvervanger in Den Haag, één dag per maand. Het is heel grappig om te horen wat mensen allemaal weten aan te voeren voor hun zaak, maar ik zou dat toch niet fulltime willen doen. De advocatuur is veel dynamischer. Er verandert veel in het strijdveld. Moeten we ons bijvoorbeeld gaan richten op de hedgefunds, het grote geld? Dat zijn interessante kwesties voor een advocatenkantoor.

Een hedgefund omschreef zichzelf als “woelmuis van het kapitalisme”. Of zijn het gewoon sprinkhanen?
Ik vind het een buitengewoon interessant fenomeen: fondsen die in bedrijven investeren, aansturen op een koerswijziging en dan hun aandelen weer verkopen. Het is de vraag hoe lang dat goed gaat. Voor de continuïteit van het bedrijfsleven is het wel zorgelijk.

Bent u rechts?
Ja, ik denk dat ik daar niet aan ontkom. Ik ben eigenlijk groen rechts.

U houdt wel van dieren.
Ja hoor, ik rijd paard.

Wat heeft u met Jos Withagen?
Jos Withagen was een filmmaker en daarom hebben we het Jos Withagen Filmfonds opgericht. We loven een jaarlijkse prijs uit voor de beste populair-wetenschappelijke documentaire.

Houdt u privé en zakelijk liever gescheiden?
Een beetje wel. Hier ben ik advocaat, terwijl ik daarbuiten probeer om niet altijd in functie te zijn. Tenzij ik een business opportunity zie, natuurlijk, en dat kan ook zomaar op een feestje zijn.

Bent u dan ook niet voor liefde op de werkvloer?
Niets menselijks is ons vreemd, maar het is natuurlijk niet handig. Hoewel advocaten natuurlijk heel hard werken en daardoor komt het misschien wat vaker voor. Niet bij ons hoor, maar bij andere kantoren wel. Hoezo, willen jullie dan wel liefde op de werkvloer?

Graag zelfs! Maar wij werken gewoon thuis. Journalisten, hè.
Ik heb hier veel journalisten over de vloer gehad. Er waren goede bij, maar tegen sommigen praat ik nooit meer.

Vond u dat wij het goed deden?
Jawel. Alleen kan ik me niet indenken dat het iemand boeit wat mijn favoriete soep is. Dan was dat weblog een beter onderwerp. Ik wil er ook wel eentje. Weet je wat? Ik geef jullie de primeur: ik ga een weblog beginnen.

Reageren?

Naam:
Email:
URL:
Reactie:
Een testvraag om te kijken of je spam bent: Wat is de eerste letter van sinterklaas?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.