
We zijn er langzaam aan gewend geraakt omdat we in een sikh-wijk woonden, maar eigenlijk is het natuurlijk om te gillen, zo'n tulband.

Je kunt op straat je snor laten bijwerken.

In een opgeknapte, kleurrijke sloppenwijk zaten drie kindjes op een trap. Gewoon, te zitten.

En een stukje verderop hun oma.

Af en toe zie je een complete klas met joelende kids op één riksja voorbijkomen.

Dezelfde riksjarijder, twintig minuten later. Let ook op de wildplasser.

Schokkend dat vrouwen hier het zware werk doen. Stenen hakken, dag in dag uit, en over het loon zullen we het maar niet hebben. De sari blijft onberispelijk schoon.

Er is geen pensioen in India, dus ook oude mannetjes moeten bijbeunen.

We wilden een foto maken van een sariwinkel, maar deze lolbroek kwam ertussen staan. Hij weet waarschijnlijk niet wat Unox is, en ook niet dat zo'n muts eigenlijk bedoeld is tegen de kou.